Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012

2. ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ


Δ. Ε. 2. ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ


ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

ΛΑΤΡΕΙΑ: Η ευχαριστήρια , ικετευτική και δοξολογική προσέγγιση του
ανθρώπου με τον Θεό,

ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ: Ο Σαρκωμένος Υιός και Λόγος του Θεού.

                                                        Ατομικά (Ατομική προσευχή, θυμίαμα κ.α.)
ΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ:
                                                       Συλλογικά (Θ. Ευχαριστία, Μυστήρια, Ακολουθίες)

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ
·           Μυσταγωγική: Μύηση του πιστού στη λατρεία του αληθινού Θεού.
·           Αναγωγική     : Στρέφει τον πιστό προς τα άνω.
·           Πνευματική    : Γίνεται « ἐν πνεύματι καί ἀληθεία» (Ιω.4,23)
·           Λογική            : Δεν επηρεάζεται από άλογα μέσα
·           Ορθόδοξη      : Θεμελιώνεται στην παράδοση και την πίστη των αγίων.

ΧΩΡΟΣ ΤΕΛΕΣΗΣ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ
  Ναός        ( ναίω = κατοικώ) : Σ’ αυτόν "κατοικεί" ο Θεός)
  Εκκλησία (εκ + καλώ = προσκαλώ σε σύναξη) : Σύναξη της χριστιανικής
                       κοινότητας

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ
o   Αποστολική εποχή             : Θεμελίωση-Συνάξεις πρώτων χριστιανών.
o   Διάταγμα Μεδιολάνων        : Ελεύθερη ανάπτυξη της χρ. λατρείας
o   Βυζαντινή Περίοδος            : Εμπλουτισμός της χ. λατρείας
o   Εικονομαχία                         : Καθιέρωση στη σημερινή μορφή
o   Περίοδος δουλείας              : Χάνει τη λάμψη και όχι το περιεχόμενο
o   Τέλος 18ου αι.(Ησυχασμός) :Ανανέωση στα Πατερικά πρότυπα.
ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΟΡΦΗ
Είναι η ίδια με την αποστολική και βυζαντινή εποχή, και διατηρεί τη συνέχεια και την ενότητά της.
 ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ: Λατρεία, Προσευχή, Ναός, Εκκλησία
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η Θεία λατρεία έχει τον τόνο της αιωνιότητας και δεν ανήκει στην ελεύθερη ανθρώπινη έμπνευση.

Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου 2012

1. Ο ΗΘΙΚΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ


Δ.Ε.1 Ο ΗΘΙΚΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ κ΄ Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ

ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ
Οι μαθητές: α) Να αντιληφθούν την ηθική διάσταση της ανθρώπινης ζωής μέσα από τα
                         πανανθρώπινα ερωτήματα για το καλό και το κακό.
                        β) Να γνωρίσουν ότι η ηθική, ως επιστήμη, αποτέλεσε το αντικείμενο της
                         φιλοσοφίας, αντιλαμβανόμενοι έτσι την καθολική αναγνώριση των
                         ηθικών αξιών από τους ανθρώπους.
                        γ) Να διδαχθούν τη βασική ορολογία της ηθικής.
                        δ) Να μάθουν τα θεμέλια της χριστιανικής θεώρησης της ηθικής και το
                         περιεχόμενο της χριστιανικής ανθρωπολογίας.
                        ε) Να κατανοήσουν την αξία και τη σημασία της ορθόδοξης ηθικής στην
                         εποχή μας, αλλά και την ιδιαίτερη επικαιρότητα που αυτή έχει.

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ
  Το μυστικό της ανθρώπινης ύπαρξης είναι τούτο: «δε θέλει μόνο να ζει, μα και να ξέρει γιατί ζει» Φ.Ντοστογιέφσκι.

Ηθικός Προβληματισμός:  Ονομάζεται ο Προβληματισμός που σχετίζεται με το κατά πόσον είναι σωστές ή λανθασμένες οι απόψεις και οι ενέργειες που εξαρτώνται από τη θέληση, την πρόθεση και την απόφαση του ανθρώπου.

  •   Ο ηθικός προβληματισμός και η ανάγκη απάντησης σ’ αυτόν υπάρχει σε όλους.


Ηθική και Ανθρωπολογία:
·        Η Ηθική εξετάζει τον τρόπο ζωής του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του
                    κοινωνικού συνόλου
·        Η Ανθρωπολογία : είναι η άποψη που έχει κάποιος για το ον που λέγεται άνθρωπος.

  •      Κάθε Ηθική στηρίζεται σε κάποια Ανθρωπολογία.


ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ
            Η  Χριστιανική ηθική στηρίζεται στην ανθρωπολογία του Χριστιανισμού, σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος είναι δημιούργημα του θεού (κτιστός), ενώ ο Θεός δεν οφείλει την ύπαρξη του σε κανέναν (Άκτιστος).

  •   Η σχέση του ανθρώπου με το Θεό είναι ζήτημα ζωής( άσχετη με περιορισμούς, απαγορεύσεις και προσταγές).

Ερώτηση: Τι αξία θα είχε μια στάση ζωής που καλλωπίζει εξωτερικά την ανθρώπινη
                  ύπαρξη, αλλά στερεί τη δυνατότητα ολοκληρωτικής αλλαγής της;

  •   Ο Χριστός δεν ήρθε στο θνητό ανθρώπινο γένος απλώς για να το καλλωπίσει πριν τη λήξη του, αλλά για να καταργήσει τη λήξη του.

1. Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΣΗΜΕΡΑ


Δ. Ε. 1 H ΛΑΤΡΕΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΣΗΜΕΡΑ

ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ
Οι μαθητές: α) Να συνειδητοποιήσουν την αξία που έχει η γνωριμία με τη λατρεία, για
                        την περαιτέρω ζωή και να τοποθετηθούν απέναντι στην Εκκλησία.
                    β) Να προβληματιστούν για τη σχέση του ανθρώπου με τη λατρεία της
                        Εκκλησίας.

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

·         Κατά τις διάφορες λειτουργίες είμαστε θεατές των τελουμένων από τον ιερέα ή 
     δεν τελείται τίποτε χωρίς τη δική μας παρουσία και συμβολή;

·         Με τη συμμετοχή μας στα τελούμενα γινόμαστε «συν - ιερουργοί».

                            ΚΛΗΡΙΚΟΙ
ΙΕΡΟΣΥΝΗ
                            ΛΑΪΚΟΙ (ΓΕΝΙΚΗ ΙΕΡΟΣΥΝΗ)


ΚΛΗΡΙΚΑΛΙΣΜΟΣ
Ιδεολογία που επιδιώκει την ανάμιξη του κλήρου στη διοίκηση της Πολιτείας και την επιβολή των απόψεων της Εκκλησίας στη δημόσια ζωή.

ΛΑΤΡΕΙΑ = ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΜΑΣ

ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΜΕΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ
Η τάση να πιστεύουμε «επιστημονικά» ή «ακαδημαϊκά» στο Θεό, ενώ, στην ουσία, να τον απορρίπτουμε.

ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΘΕΟ + ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ = ΛΑΤΡΕΙΑ


·         Απαραίτητη για την κατανόηση της λατρείας είναι η γνώση της ιστορίας της Χριστιανικής   Λατρείας.





     ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ – ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

        Είμαστε όλοι ισότιμα μέλη της Εκκλησίας

                           Στις διάφορες ακολουθίες είμαστε:

ΘΕΑΤΕΣ
ΣΥΜΜΕΤΟΧΟΙ
Αποξένωση από τα τελούμενα
Γινόμαστε συν- ιερουργοί

(Ως λαϊκοί έχουμε το χάρισμα της Γενικής Ιεροσύνης από το Βάπτισμα)
Αποδυνάμωση της συνείδησης ότι είμαστε μέλη της Εκκλησίας
Θεωρούμε ότι η λατρεία αφορά μόνο τους ιερείς (κληρικαλιστική αντίληψη)

  •   Η μη σύνδεση της πίστης με τη λατρεία , είναι φαινόμενο ενός εκκοσμικευμένου Χριστιανισμού και  νομίζουμε ότι πιστεύουμε , αλλά ουσιαστικά απορρίπτουμε το Θεό.

ΠΙΣΤΗ + ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ = ΑΧΩΡΙΣΤΕΣ


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

1.    Η συμμετοχή των Λαϊκών στη λατρεία δεν είναι μια απλή θρησκευτική υποχρέωση.

2.    Η Λατρεία μας συνδέει με το Θεό.  Μας οδηγεί στην ενότητα με  τους συνανθρώπους μας.