Δ.Ε. 7 ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Δ.Ε. 6 ΟΙ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΙ

Δ. Ε. 8 ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ       Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

Οι μαθητές:α) Να γνωρίσουν τα σχετικά με τη διαμόρφωση της γιορτής των  Χριστουγέννων.

                    β) Να κατανοήσουν το γεγονός και το σκοπό της ενανθρώπησης.

                    γ) Να βιώσουν το διαχρονικό μήνυμα της γιορτής των Χριστουγέννων.

           

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

Α)  Ο πανηγυρισμός των Χριστουγέννων και της Βάπτισης.

25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ: Γιορτάζουμε τη Γέννηση του Χριστού.

6 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ   : Γιορτάζουμε τη Βάπτιση του χριστού.

ΕΠΙΦΑΝΙΑ(=Φανέρωση του Θεού): Με την ονομασία αυτή γιορταζόταν και οι δύο γιορτές μαζί ως τα μέσα του 4^ου αιώνα.

   Η μεταφορά των Χριστουγέννων στις 25/12 έγινε για να συμπέσει με την ειδωλολατρική γιορτή του Θεού-Ήλιου.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ : Η σωτηρία του κόσμου, η γενέθλια ημέρα της ανθρωπότητας.

ΘΕΟΦΑΝΙΑ         : Η φανέρωση της Αγίας Τριάδος – Το μυστήριο του βαπτίσματος.

o   Σε κάθε γιορτή διακρίνουμε τρία (3) στάδια: α) Προεόρτια, β) Εορτή, γ) Μεθεόρτια

Στα Χριστούγεννα :

§  Τα Προεόρτια : «Σαρανταήμερο»: Περίοδος νηστείας

§  Η Εορτή          : Η Γέννηση του Θείου βρέφους.

§  Τα Μεθεόρτια : «Δωδεκαήμερο»: (Περιτομή-Υπαπαντή) 

Β) Το γεγονός της ενανθρώπησης.

·        Η Σάρκωση του Χριστού είναι:

        α) Μυστήριο: Δεν ερευνάται, αλλά φανερώνεται σ’ αυτούς που το δέχονται με πίστη.

         β) Ιστορικό Γεγονός: Μαρτυρείται και από εξωχριστιανικές πηγές.

Η ενανθρώπηση δεν είναι τοπική μετάβαση, αλλά Θεϊκή συγκατάβαση.

Γ) Ο σκοπός της ενανθρώπησης.

Σκοπός της ενανθρώπησης: Η σωτηρία του ανθρωπίνου γένους.

Έχει διπλό χαρακτήρα:  α) Επανόρθωση = διόρθωση του σφάλματος του Αδάμ.

Ο Υιός του Θεού γίνεται άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος γιος του Θεού.

                                         β) Ανύψωση του ανθρώπου

Είναι γεγονός υψίστης ταπείνωσης που έχει αφετηρία την αγάπη της Αγίας Τριάδος.

Δ.Ε. 7 Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Δ. Ε. 7 Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ              Α΄ΛΥΚΕΙΟΥ

ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

Οι μαθητές:α) Να συνειδητοποιήσουν ότι ο Θεός επεμβαίνει στην ανθρώπινη ιστορία για τη σωτηρία του ανθρώπου και του κόσμου.

                    β) Να επαναφέρουν στη μνήμη τους τρόπους παρέμβασης του Θεού.

                    γ) Να κατανοήσουν το νόημα του ημερολογιακού καθορισμού των χριστιανικών γιορτών σε σχέση με την παρουσία του Θεού στην ιστορία.     

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

·         Ο άνθρωπος διέκοψε τη σχέση του με τον Θεό γιατί ήθελε να φθάσει στη θέωση με τις δικές του δυνάμεις.

            Οι συνέπειες αυτής της απόφασης :

o   Η διακοπή της επικοινωνίας με τον Θεό.(Πνευματικός θάνατος).

o   Η δημιουργία θεών – εξάπλωση της ειδωλολατρίας (έμφυτη ψυχική ανάγκη).

o   Η αποθέωση του ατομισμού.

o   Η υποδούλωση στον θάνατο.

ΘΕΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Το σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου από τη φθορά και

                                 τον θάνατο.

   Το σχέδιο της θείας οικονομίας χωρίζεται σε τρεις φάσεις:

1^η φάση: Αβραάμ, Πατριάρχες, Μωυσής, Προφήτες :Προετοιμασία για τον ερχομό του Χριστού.

2^η φάση: Η ζωή του Χριστού, τα θαύματα, η διδασκαλία, το Πάθος και η Ανάσταση.

3^η φάση: Η Εκκλησία που ίδρυσε ο Χριστός (συνεχίζει το σωτηριώδες έργο Του ).

³

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ.

·         Στις εορτές της εκκλησίας πανηγυρίζουμε τα γεγονότα της σωτηρίας του ανθρώπου.

·         Οι εορτές χωρίζονται σε:

              α) εβδομαδιαίες και     β) ετήσιες  που διαιρούνται σε : α) Δεσποτικές ( προς τιμή του Δεσπότη Χριστού),  β) Θεομητορικές (προς τιμή της Παναγίας) και  γ) Εορτές των Αγίων.

·         Οι Δεσποτικές εορτές χωρίζονται σε:   α) Κινητές   ( κέντρο το Πάσχα).

 β) Ακίνητες ( κέντρο τα Χριστούγεννα).

@ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ: Πνευματικός θάνατος, Θεία Οικονομία, εβδομαδιαίες-ετήσιες

                                     εορτές.

Δ. Ε. 4 ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ    Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

ΣΚΟΠΟΙ – ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ

Οι μαθητές: α) Να γνωρίσουν ότι ο Θεός είναι θεός αγάπης, δημιουργός και συντηρητής του κόσμου, το θεμέλιο της ανθρώπινης ύπαρξης.

                    β) Να κατανοήσουν, αφού προηγουμένως αναλύσουν όσο μπορούν, το τριαδικό δόγμα,δίνοντας έμφαση στις σχέσεις των προσώπων της Αγ.Τριάδας.

 γ) Να συνειδητοποιήσουν ότι ο Θεός στην ουσία του είναι απρόσιτος και πέρα κάθε κοσμικού, αλλά και ότι οι ενέργειές του είναι μεθεκτές, γιατί είναι η ίδια η αποκάλυψη του Θεού.

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

α) Ο Θεός είναι απρόσιτος στην ουσία Του και μεθεκτός στις ενέργειές Του

«Τό τοῦ Θεοῦ οὐδείς ἀνθρώπων οὐδέ ἰδεῖν δύναται»:  Ο πεπερασμένος ανθρώπινος νους αδυνατεί να συλλάβει την έννοια της ουσίας του Θεού, η οποία είναι γνωστή μόνο στον ίδιο το Θεό.

ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ: Θεϊκές δυνάμεις που εκδηλώνονται στις σχέσεις του Θεού με τον                              άνθρωπο και τον κόσμο.

c Όταν ο άνθρωπος θέλει και επιθυμεί, μπορεί να αποκτήσει μερική γνώση του Θεού: 

                       α) εν μέρει, με τη φυσική αποκάλυψη,

  β) στην πληρότητά της, με την υπερφυσική αποκάλυψη «Ἐν Χριστῷ».

c Η Αγιότητα και η Θέωση είναι ο ανώτατος βαθμός μέθεξης στις ενέργειες του Θεού.

β) Ο Θεός είναι Ένας και Τριαδικός

«Ο ένας ως προς την ουσία ή φύση Θεός, είναι τριαδικός ως προς τις υποστάσεις ή πρόσωπα»          ( Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα).

·         Το μυστήριο του Τριαδικού Θεού είναι ασύλληπτο από την ανθρώπινη σκέψη.

ΘΕΟΣ
ΦΥΣΗ	Μία και Ενιαία, Άναρχη, Αιώνια, Άκτιστη Ακατάληπτη
ΠΡΟΣΩΠΟ	Φορείς της Θείας Ουσίας και όλος ο Θεός (Συγχρόνως)
ΣΧΕΣΕΙΣ	Ουσιαστική Αγάπη και Ομοουσιότητα – Αλληλοπεριχώρηση
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΙΔΙΩΜΑΤΑ	ΠΑΤΕΡΑΣ Αγέννητος	ΥΙΟΣ Γεννάται προαιώνια από τον Πατέρα	ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ Εκπορεύεται προαιώνια από τον Πατέρα

c Ο Ομοούσιος Τριαδικός Θεός ενεργεί και εκδηλώνεται προς τον κόσμο ενιαία και αδιαίρετα.

  

γ) Γνωστός,«ψηλαφητός» στην Ιστορία

ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ

1.    Η «ἐκ τοῦ μηδενός» δημιουργία του κόσμου (Ελευθερία και Αγάπη του Θεού)

2.    Έμμεση παρουσία του Θεού (Διαμέσου των αγίων μορφών της Π.Δ., και Κ.Δ.)

3.    Άμεση επικοινωνία Θεού – Ανθρώπου (Μωυσής, Αγ. Παύλος)

4.    Ενεργός και σωτήρια παρουσία των Αγίων.

5.    Ενανθρώπηση του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδας.

 δ) «Ὁ Θεός ἀγάπη ἐστι»( 1 Ιωαν. 4,16)

 ·    Η αγάπη είναι το ιδιαίτερο γνώρισμα του χριστιανικού Θεού. Η αγάπη αυτή                      εκδηλώνεται από την αρχή της δημιουργίας του κόσμου.

·   Η θαυματουργική δράση του Θεού είχε ως κίνητρο την αγάπη προς τον πάσχοντα άνθρωπο (βλπ. Παραβολή του Ασώτου Υιού ή Σπλαχνικού Πατέρα) .

c Απόδειξη της Αγάπης: Το γεγονός της ενανθρώπησης του Υιού και Λόγου του Θεού.

c Κορύφωση της Αγάπης:  Η Σταυρική θυσία του Χριστού.

  

ΕΡΓΑΣΙΑ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Πώς μπορούμε να αποδείξουμε την αγάπη του Θεού;

Δ.Ε.4 ΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΣΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΖΩΗ                  Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

 Κίνητρα : Οι δυνάμεις που ωθούν τον άνθρωπο σε μια δραστηριότητα.

1.    Εμφανίζονται χωρίς συνειδητή προσπάθεια.

2.    Πηγή τους το ασυνείδητο.

3.    Όταν όμως εκδηλώνονται είναι συνειδητές δυνάμεις.

    Όχι η τέλεση μιας πράξης, αλλά ο λόγος για τον οποίο κάποιος τελεί ή παραλείπει μια πράξη έχει να κάνει με τη στάση ζωής του ανθρώπου.

Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

          Δεν υπάρχει κατάλογος καλών ή κακών πράξεων. Αυτό που μετράει είναι αν ο άνθρωπος είναι συνειδητά προσανατολισμένος προς την Αγάπη (υπόδειγμα η Αγία Τριάδα).

·        Κίνητρο και Κριτήριο: Η Αγάπη και η Ελευθερία.

·        Ο Χριστιανισμός δεν έχει έτοιμα ηθικά συνταγολόγια.

 ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΗΘΙΚΗΣ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑΣ

   Σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας: Τρία κίνητρα ωθούν τους ανθρώπους, στη σχέση τους με το Θεό:

α) φόβος, β) μισθός, γ) αγάπη, που αντιστοιχούν σε τρεις τύπους ανθρώπων:

α) Δούλος, β) Μισθωτός, γ) Ελεύθερος ή Υιός.